سیر تکاملی سلاح 3
سیر تکاملی سلاح 3
پیدایش سلاح های تدافعی
با تغییر نوع زندگی انسانها به کشاورزی ، انسانهای کشاورزبه
زمین مزروعی خود وابسته شدند و زندگی پر تحرک و سبکبار زندگی کوچ نشینی راازدست
داده و به علت نیاز دائمی مراقبت اززمین کشاورزی وآبیاری مستمربه جای زندگی درچادرهای
موقتی به ساخت خانه های دائمی ومقاوم روآورد.
مشکلات زندگی کشاورزی به مردم یاد داد که نمی توان به
تنهایی زندگی کرد و زندگی گروهی گره گشا خواهد بود بنابراین با ایجاد چندین خانه
دائمی دریک منطقه کوچک روستاهای کوچکی به وجود آمد که درآن کشاورزان درمواردی مثل
کشت ، آبیاری ، حفاظت ازمزرعه و. . . باهم تعامل مثبت داشتند.
باتغییر زندگی انسان مفاهیمی مثل دفاع واسلحه و. . . هم
دچار تغییر شدند، دفاع ازمزرعه دربرابر حیوانات وحشی وحتی اهلی ، دفاع ازاندوخته
های غذایی که حاصل حداقل 6 ماه کار مداوم وضامن بقای آنها درفصول سرد سال بود و
دهها موارد دیگر موضوعات جدیدی بودند .
با ایجاد انبارهای غذایی دائم برای گذراندن فصول سرما
انگیزه ای تازه برای افرادی ایجاد شد که تمایلی برای زندگی پر زحمت نداشتند، به
این افراد باید کوچ نشینان ودامداران خسارت زده ای راهم افزود که برای زنده ماندن
تلاش می کردند و برای آنها هم این انبارها هدفهای مناسب و سهل الوصولی بود.
متاسفانه انسان کشاورز به علت نوع زندگی خود تحرک وجنگ آوری
خود رادراثر عدم استعمال سلاح درزندگی روزمره (برخلاف کوچ نشینان ، دامداران
وراهزنان که باسلاح خود زندگی می کردند) ازدست داده بود ودرشرایط برابر مقابل
مهاجمان آسیب پذیر شدیدی داشت وعلاوه بر این مسئله دفاع ازیک نقطه ثابت خیلی
مشکلتر از دفاع درشرایط بدون وابستگی به زمین خاصی بود .درنتیجه دربرخوردهای خونین
بین کشاورزان ومهاجمان عموماً کشاورزان قتل وعام می شدند .
ضعف نظامی واهمیت دفع تجاوزات ، کشاورزان رابه تفکر واداشت
تا راهی برای مقابله بیابند .انسان روستا نشین به تجربه آموخت که برای دفاع می
تواند ازعوارض طبیعی زمین استفاده مفیدی بکند. این عوارض شامل رودخانه ، کوه ،
دره، دشتهای وسیع خشک، جنگلها و . . . می شد.وکشاورزآموخت که چگونه ازآنها بهنفع
خود استفاده بکند وتلفات خودرابه حداقل برساندو همچنین برای ساخت روستاهای جدید
جاهایی راانتخاب کند که حداقل ازیک طرف توسط یک پدیده طبیعی محافظت شود. اما همیشه
مانع طبیعی جلو دار تهاجم نبود وانسان کشاورز شروع به ایجاد موانع مصنوعی کرد نخستین
موانع دفاعی انسانی راشاید بتوان دیوارها وحصارهای چوبی دانست که انسان درجلوی محل
زندگی خود می ساخت وآغازی برای ساخت دیوارهای عظیم دفاعی بود که سمبل جهانی آن
دیوار چین می باشد.
اما این موانع به تنهایی گره گشا نبودند وانسان
کشاورزدریافت که باید بیشتر به همکاری بین خود اهمیت بدهند و برای موفقیت
دربرابردشمن هماهنگی بیشتری داشته باشند. وبه این ترتیب پایه های محکمی برای
سازمان و نظام منطقی بین نیروهای درگیر جنگ وسلسله مراتب فرماندهی ایجاد شد که
همچنان هم درحال تکامل می باشد.
همچنین تاکتیهای دفاعی متنوعی بسته شرایط ابداع شد که بتوان
باحداقل نیرو وتلفات ، خسارات زیادی به دشمنان واردنمود.
هایی ناپیدا برسر راه مهاجمان کارگذاشته می شد وبدون دخالت
مدافع وباتحریک آن توسط فردمهاجم واکنش نشان می داد ویا باحداقل نیروی انسانی به
کار گرفته می شد .
ازاین نوع سلاحها می تواند به صفحه های فلزی دارای نوکهای
تیز اشاره کرد که با پا گذاشتن برروی طنابی فعال شده و با جلو آمدن به سمت مهاجم
به او حمله می نمود ویا نوعی نیزه اندازکه با تحریک شدن اهرم آن اقدام به رها سازی
پیکانهای نوک تیز خود به سمت مهاجمان می شد.
این سلاحهای پنهان موجب ناامن شدن راههای نفوذ مهاجمان می
شد و هرچند آنان رامتوقف نمی ساخت اما با وارد آوردن تلفات باعث کندی حرکت آنها
وتضعیف روحیه آنها تا روستاها می شد.
با گسترش روستاها ، نخستین شهرها ایجاد شدند که دراین شهرها
دیگر همه مردم به کشاورزی مشغول نبودند ومشاغلی مثل فروشندگی ، آهنگری و. . .
ایجاد شده بود که هریک بخشی از کارهای سابق وروزمره روستائیان رادرقبال وجه انجام
می دادند ودرعوض از فشار کار مردم کاسته می شد و دارای وقت بیشتری برای زندگی
بودند.
مشکلات زندگی شلوغ شهری و سایر عوامل بیرونی باعث ایجاد
نخستین حکومتها شد که مردم آنها را انتخاب کرده بودند .
کدخداهای دیروز وحاکمان امروز برای حفظ سلطه ودستگاه حاکمیت
خود نیازداشتند که هم حملات خارجی رادفع کنند وهم امنیت داخلی رابرقرار نمایند
.لذا عده ای رابه طور تمام وقت استخدام نموده که ماموریت کنترل وامنیت داخلی
رابرعهده گیرند وحقوقی برای آنها ازمالیاتهای مردم درنظر گرفتند. همچنین این افراد
درزمان تهاجم هسته اصلی نیروهای مقاومت راتشکیل می دادند که با کمک مردم تقویت می
شدند. این افراد نخستین نیروهای مسلح به معنای واقعی کلمه محسوب می شدند .
با تثبیت شغلی محافظان امنیت ، آنها به طور مستمر وشبانه
روزی درارتقا سطح کیفی مهارتهای خود وایجاد استحکامات دفاعی متنوع وروشهای نو
دفاعی وتله های متعدد به مرور قلعه هایی به وجود آمد که باوجود مدافعان حرفه ای و
استحکامات قدرتمند برای مهاجمان غیر قابل نفوذ شده بودند به طوری که با تهاجم
مستقیم امکان موفقیت وجودنداشت و فکری خلاق به کار می آمدنه نیرویی زیاد.
مثال استحکامات دفاعی بابل و حمله کوروش به این شهر وتصرف
ناباورانه شهر باکمترین تلفات به خوبی وضع راتوضیح خواهدداد.
اختراع منجنیق
مهاجمانی که درمقابل موانع دفاعی قرارمی گرفتند به خوبی به
ضعف تسلیحات خودرادربرابراستحکامات حس می کردند وتصرف یک قلعه مستحکم ودارای
نگهبانانی حرفه ای وباانگیزه مستلزم صرف وقت وافراد بسیاروتلفات بسیاربالای انسانی
درمقابل عده معدودمحافظان بود.
محافظان ازروشهای متنوعی مثل ریختن آب داغ ازبالای برج به
پایین ، تیرباران کردن مهاجمان از زوایای خاصی ، غلتاندن سنگ های بزرگ ازمجراهای
تعبیه شده دردیوارها، آتش زدن موادسمی بادود سنگینتر ازهوا و. . . تلفات سنگینی
باحداقل خسارتبه مهاجمان وارد می کردند که این حجم تلفات وعوامل آزاردهنده ای مثل
سرما و یا خشکی هوا باعث شکسته شدن بسیاری ازمحاصره ها وبی نتیجه ماندن تهاجمات می
شد.
مهاجمان درپی یافتن راهی جهت انهدام موانع دفاعی ودیوارها
برای تصرف شهر بودندو همیشه هم تاکتیک ونیرنگ کارگشا نبودند. هرچندامروزه دیواره
های دفاعی مانعی برای نیروهای امروزی به حساب نمی آیند اما برای آن زمان دیوارهای
دفاعی یک مانع بزرگ وگذشتن ازآنهایک هدف استراتژیک درعملیات محسوب می شد .وهیچ یک
ازسلاحهای متعارف آن روز ازقبیل تیروکمان وشمشیر ونیزه قادر به صدمه زدن به آن
نبود و طبیعتاً برای تخریب آن با وسایلی مثل بیل و کلنگ زمانی وجودنداشت وممکن
نبود.
تخریب این استحکامات نیاز به سلاحی دوربرد ودارای انرژی
جنبشی بسیار زیاد داشت وافرادبسیاری برای ساخت آن تلاش می نمودند وسرانجام پس
ازسالهای مدید تجربه وتلاش این سلاح ساخته شد .
این سلاح جدید که براساس اصول بسیار ساده ای طراحی شده بود
از نیروی کشش بازوی قابل انعطافی برای واردآوردن نیروی جنبشی به تکه سنگهای بزرگ
وپرتاب آنها به سمت دیوارها استفاده می نمود.منجنیق نامیده شد.
این سلاح باآغاز حمله با صدمه زدن شدیدبه دیوارها وبرجهای
نگهبانی معبرهایی رابرای گذرکردن نیروهای زمینی ایجادمی ساخت تا نیروهای پیاده
بتوانند بودن برخورد با موانع مهمی به شهر راه پیدا نمایند.
منجنیق سلاحی کم برد وکم اثر درمقایسه باامروز بود اما درآن
زمان چنان تاثیر گذار بود که به سرعت انواع مختلفی ازآن توسعه یافت و گلوله های
مصرفی آن تنوع بسیاری پیدا نمود.
مداغعان هم بادیدن اثر مخوف این سلاح بر استحکامات به سرعت
آن رابه خدمت گرفتند که بااستقراآن برروی مقرهایی ویژه برروی دیوارها ازآن برای
هدفگیری وانهدام تجهیزات دشمن ، مراکز تدارکاتی خط مقدم، مراکز تجمع نیروهای پیاده
دشمن و منجنیقهای دشمن استفاده می کردند وبه نوعی تاکتیک آتش وضد آتش امروزی راکه
درنیروهای توپخانه (منجنیق هم زمان گذشته حکم توپخانه زمان خود را داشت ) متداول
است اجرامی کردند.
